Marokański rock'n'roll z Kanady

Kanadyjski zespół The Tea Party, mający wciąż wiernych fanów w Polsce, po sześciu latach wznowił działalność i być może zagra na Open'erze

W latach 1990-2005 świat muzyki rockowej był bogatszy o fenomenalny kanadyjski zespół The Tea Party. Ten oryginalny, odznaczający się niezwykle świeżą fuzją cięższego gitarowego brzmienia, inspirowanego najlepszymi klasycznymi zespołami z Led Zeppelin na czele, z elementami wschodniej muzyki etnicznej, wspaniałym, magnetycznym wręcz głosem wokalisty oraz mądrymi i poetyckimi tekstami zespół, był jedną z najważniejszych grup rocka spod znaku liścia klonowego.

Największą popularnością poza rodzimą Kanadą cieszyli się w Australii, ale ich nagrania można nadal kupić w Niemczech, Turcji czy Wielkiej Brytanii. Sprzedali około 2 mln płyt, odbyli wiele tras koncertowych, w tym wraz z orkiestrą symfoniczną, a kanadyjski Discovery Channel zrobił o nich dokument w ramach cyklu "The Science of a Rock Concert". Organizowali liczne akcje charytatywne, wspierali między innymi White Ribbon Campaign, organizację założoną przez mężczyzn, której celem jest walka z przemocą wobec kobiet i fundację Transition 2 Betterness, która zbiera środki na walkę z rakiem. Nie odnieśli nigdy tak spektakularnego sukcesu komercyjnego jak główni rodzimi rywale, na przykład Nickelback, ale mają wiernych fanów wśród miłośników alternatywnego rocka.

Pochodzący z miasta Windsor, w prowincji Ontario zespół The Tea Party tworzyło trzech przyjaciół: Jeff Martin, Jeff Burrows i Stuart Chatwood.

Jeff Martin, wokalista, gitarzysta, autor tekstów i producent muzyczny znał się z Jeffem Burrowsem, perkusistą, od dzieciństwa, gdyż ich ojcowie grali razem w bluesowym zespole. Stuarta Chatwooda, basistę i klawiszowca, poznali w szkole średniej. Po graniu osobno w wielu różnych zespołach, założyli we trzech The Tea Party w 1990 r. Nazwa zespołu nie ma nic wspólnego ani z Alicją w Krainie Czarów, ani z amerykańską historią. Otóż zaczytani w twórczości amerykańskich poetów i pisarzy spod znaku The Beat Generation, postanowili dać nazwę swojej grupie od kodu, którego używali Allen Ginsberg, Jack Kerouac i William Burroughs, kiedy spotykali się na wspólnych sesjach tworzenia literatury, podczas których picie herbaty było bodajże ostatnią pozycją na liście rzeczy do zrobienia.

W 1991 r. zespołowi udało się nagrać niezależny album "Indie", przepełniony brzmieniami rodem z Led Zeppelin i The Doors, okraszony surowym, bluesowym brzmieniem, który - promowany na kameralnych koncertach w pubach i klubach - został sprzedany w ilości 3500 egzemplarzy. Był to na tyle zauważalny sukces, że trio podpisało umowę z EMI Canada na wydanie profesjonalnego albumu i już w 1993 r. światło dzienne ujrzała płyta "Splendor Solis". Prawdziwy sukces The Tea Party odnieśli przy drugim albumie, uważanym za opus magnum w ich twórczości, "The Edges Of Twilight".

Podczas swojej twórczości The Tea Party sprzedali prawie 2 mln płyt, nagrali 6 albumów, jedną EP-kę, wydali kompilację największych przebojów oraz dwa DVD. Odbyli 21 tras koncertowych po Kanadzie oraz 12 po Australii, wydali 23 single i nagrali 20 teledysków. Zdobyli cztery podwójne platynowe płyty oraz cztery złote oraz 22 nominacje do nagrody Juno.

W kwietniu 2011 r. pojawiła się pierwsza oficjalna strona The Tea Party na Facebooku. Po krótkich spekulacjach i internetowym zamieszaniu, ukazała się oficjalna informacja, że zespół, po blisko sześciu latach przerwy wraca i zamierza zagrać tournée po Kanadzie. Od początku lipca do połowy sierpnia The Tea Party zagrali 14 koncertów, które odniosły spektakularny sukces komercyjny. W wywiadzie dla magazynu "Rave", Jeff Martin przyznał, że dwie nowe piosenki zespołu powinny się ukazać zimą.

Na Facebooku działa profil "Get The Tea Party on Gdynia Open'er Festival", który został poparty przez blisko 400 fanów zespołu. Zespół wie o próbie sprowadzenia go na zagranie koncertu na jednym z największych i najlepszych festiwali na Starym Kontynencie i we wrześniu Jeff Burrows poinformował mnie, że są plany trasy koncertowej The Tea Party po europejskich letnich festiwalach, a Open'er znalazł się na liście miejsc do odwiedzenia.