Zdaniem Daszczyńskiego: O dobrych królach

Telewizja pokazała, jak w Pradze, za trumną Vaclava Havla, ciągną tłumy. Ludzie spokojni, zamyśleni. Tak się żegna tylko dobrych władców

Miałem zaszczyt widzieć Havla w Gdańsku. Było lato 2005 r., siedzieliśmy pod parasolem przy Długim Nabrzeżu, tuż obok restauracji "Kubicki". Do nabrzeża przybił stateczek, patrzymy - a tam dwa małżeństwa znane z medialnych obrazków: Kwaśniewscy i Havlowie. Wszyscy, którzy byli na lądzie, zaczęli bić brawo. Nie wiem, jak inni, ale ja klaskałem panu Vaclavowi, autorowi "Siły bezsilnych". I teraz nie jestem zasmucony - uśmiecham się do niego, przecież w pięknym stylu dopłynął do portu, który każdemu jest przeznaczony. Może tylko żal, że umarł na kilka dni przed Bożym Narodzeniem, bo dziecinnie kombinuję, że akurat na te święta nikt nie powinien robić pustego miejsca przy stole.

Czego życzyć państwu na Boże Narodzenie? Wesołości i dobroci - to jasne. Wyprostowania dróg tam, gdzie są poplątane. Ale przede wszystkim umiejętności życia bez strachu. Rośnie w nas niepokój, że kryzys już tu jest, że w rodzinie, wśród znajomych, gdzieś blisko - ktoś stracił lub zaraz straci pracę. Już nie przez takie rzeczy nasze Pomorze przechodziło. Jezus Chrystus się rodzi, najlepszy z królów, najmądrzejszy i najbardziej ludzki. Bóg, który umywa swoim uczniom stopy. Rodzi się mimo obojętności Betlejem, w sianie, pośród stajennych zwierząt - nie po to, by sięgnąć po władzę i bogactwo. Dziwny król. A już najgorsze, że idą do niego jacyś trzej brodacze w koronach, którzy niosą złoto, mirrę i kadzidło - choć każdy głupi wie, że dla dzieciątka lepszy byłby smoczek i grzechotka.

PS Trochę prywaty. Dowiedziałem się, że z pracy w gdańskiej prokuraturze odszedł prok. Dariusz Makowski. Świetny fachowiec z sukcesami, a przy tym fajny człowiek. Jego otwartości zawdzięczam jeden z lepszych reportaży, jakie napisałem - o bezsensownej śmierci młodej dziewczyny ze Skarszew. Dziękuję i życzę powodzenia na nowej prawniczej drodze.