Dlaczego studenci sobie nie radzą? Zżera ich stres

Niezahartowani, infantylni, bezradni - tak studentów oceniają rektorzy gdańskich uczelni. I zatrudniają psychoterapeutów, by pomogli zagubionym młodym ludziom wyjść na prostą

Od poniedziałku na łamach "Gazety" piszemy o polskich uczelniach, poziomie nauczania, uniwersyteckich kadrach i studentach. O kondycji tych ostatnich najlepiej świadczy ogromne zapotrzebowanie na przysłowiową "kozetkę" psychoterapeuty. Jak w Centrum Pomocy Psychologicznej przy ul. Tuwima 15 w Gdańsku.



Do równowagi psychicznej dochodzą tam studenci dwóch trójmiejskich uczelni: Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego i Politechniki Gdańskiej. Centrum to pomysł studentów GUM, który zaakceptowali rektorzy obu uczelni. Nie trzeba było ich zachęcać, bo diagnozę postawili sami już wcześniej. - Studenci są niedojrzali - uważa profesor Janusz Rachoń, były rektor PG, który pomysł wdrożył w życie. - Jakby nie zdążyli się nauczyć radzenia sobie z problemami. Na studiach, gdzie te trudności zaczynają być naprawdę poważne, brak takiej umiejętności może doprowadzić do klęski. A ogromny stres prowadzi często do załamania.

Zdaniem profesora Henryka Krawczyka, obecnego rektora Politechniki Gdańskiej, dzisiejsi studenci są też mało odporni psychicznie, niezahartowani, niezorganizowani. - Nie umieją ułożyć sobie planu pobytu na studiach: dziś odpoczynek, za tydzień nauka, za dwa impreza. Sš niesystematyczni, a to rodzi trudności z opanowaniem wiedzy. Nie zdążą się nauczyć, zaraz przychodzi stres, załamanie.

Czy jednak psychologiczne kłopoty studentów to wyłącznie ich wina? - Pukam do wykładowcy i słyszę: "spieprzaj, w swoją głowę się popukaj" - mówi Adam, student PG. Potem zaliczam u niego. Przez osiem dni pod rząd o ósmej rano dowiaduję się, że o dziesiątej mam zaliczenia. Nie zaliczam. Po ośmiu dniach jestem wykończony. Zawalam inne, poważniejsze rzeczy. W końcu muszę powtarzać rok.



Centrum mieści się w budynku poza kampusem uniwersytetu i politechniki, dzięki czemu studenci nie muszą obawiać się, że koledzy przypną im łatkę "schizola", "wariata", "nienormalnego".

- Nikt nie prosi o zwolnienie czy zaświadczenie, żeby przedłużyć sesję lub załatwić urlop - mówi Anna Burkiewicz, jedna z psychoterapeutów z Zakładu Psychologii Klinicznej GUM, pracująca w centrum. - Przychodzą po pomoc. Sš tacy, którzy mają bardzo poważne problemy wymagające konsultacji psychiatrycznej natychmiast. Wielu ma objawy depresyjne o różnym nasileniu. Borykają się z kłopotami w domu: od błahych po olbrzymie. Pytają, czy ich zachowania mieszczą się w normie, czy wykraczają poza nią.

Marek, student PG: - Na terapii wyszło, że rodzice za bardzo ułatwiali mi życie i dlatego teraz wszystko wymyka mi się z rąk. Mamy i taty nie zmienię, siebie próbuję.

Polecamy - Maturzysto, martw się sam

gazeta.pl Trojmiasto on Facebook