Spór o nazwę "pierogarnia" przed Urzędem Patentowym

- Nie poddam się - zapowiada gdański radny Piotr Dzik, założyciel "Pierogarni u Dzika", któremu warszawska spółka chce odebrać prawo do zużywania słowa "pierogarnia".

Rok temu Piotr Dzik dostał pismo od firmy "Polskie Pierogarnie": - Wezwali mnie wtedy, żebym w ciągu 21 dni usunął z nazwy lokalu to słowo, bo oni je zarejestrowali w Urzędzie Patentowym. Nie zrobiłem tego. Zamiast tego wystąpiłem do urzędu o unieważnienie tej rejestracji. Jestem chyba jednym z niewielu w Polsce, który im się oparł.

Pierwsza rozprawa przed Urzędem Patentowym odbędzie się 16 lutego. - Boje się, bo jak przegram, to tak jakbym stracił własne dziecko. A poza tym pojawią się koszty: trzeba będzie zmienić wizytówki, dokumenty, filiżanki, talerze... Nie chce mi się nawet myśleć - mówi Dzik.

"Polskie Pierogarnie" to firma z Warszawy, która prowadzi kilka lokali - m.in. w stolicy, Krakowie i Zamościu. W lutym 2009 r. wysłała do restauracji używających słowa "pierogarnia" wezwanie do jego usunięcia z szyldów, wizytówek, dokumentów.

- Sami wymyśliliśmy tę nazwę, a w 2002 r. uzyskaliśmy ochronę prawną na znak towarowy "pierogarnia" - argumentowała wtedy na łamach "Gazety" Renata Biskupska, prezes "Polskich Pierogarni". - Dowód? Śledzę rynek restauratorów i nie przypominam sobie, żeby w latach 90. były inne pierogarnie. Na pierwszym festiwalu pierogów w 2002 roku w Krakowie wśród restauracji prezentujących pierogi byliśmy jedyną pierogarnią.

Dzik do obrony swoich praw wynajął mecenasa Jerzego Potockiego. - Fakt posiadania rejestracji znaku nie jest jakimś żelaznym glejtem. Może być przecież tak, że została uzyskana w złej wierze albo niezgodnie z przepisami, np. o uczciwej konkurencji. I tu taka sytuacja ma miejsce - twierdzi mecenas Dzika.

We wtorek nie udało nam się uzyskać stanowiska "Polskich Pierograni".

Czytaj też:

Wojna piergowa. Kłótnia o nazwę "pierogarnia"